- Lewofloksacyna to antybiotyk o szerokim spektrum działania, skuteczny w leczeniu zakażeń dróg moczowych, płuc, skóry i tkanek miękkich.
- Lek hamuje enzymy bakteryjne odpowiedzialne za replikację DNA, co prowadzi do zahamowania wzrostu bakterii i ich śmierci.
- Lewofloksacyna jest stosowana głównie w powikłanych zakażeniach układu moczowego, odmiedniczkowym zapaleniu nerek oraz niektórych zakażeniach układu oddechowego i skóry.
- Nie należy jej stosować u dzieci, młodzieży, kobiet w ciąży i karmiących piersią.
- Sprawdź, co stosować wspomagająco w czasie infekcji układu moczowego.
Czym jest lewofloksacyna?
Lewofloksacyna jest związkiem organicznym o działaniu przeciwbakteryjnym. Często określa się ją mianem antybiotyku, jednak dzięki swoim cechom zaliczana jest do chemioterapeutyków.
Chemioterapeutyk, tak jak antybiotyk, wykazuje działanie przeciwbakteryjne. Różnica tkwi w pochodzeniu. Antybiotyki występują naturalnie w przyrodzie, gdzie produkowane są np. przez grzyby czy promieniowce. Natomiast chemioterapeutyki uzyskuje się na drodze syntezy chemicznej, gdyż nie posiadają swojego wzorca w naturze. Ze względu na to samo działanie chemioterapeutyki często potocznie nazywane są antybiotykami.
Lewofloksacyna należy do grupy chinolonów, a dokładnie nowszej generacji fluorochinolonów. Dzięki licznym modyfikacjom pierwotnych związków (dołączenie atomu fluoru oraz dodatkowych pierścieni) zyskała ona szersze spektrum działania oraz mniej reakcji niepożądanych.
Mechanizm działania lewofloksacyny
Lewofloksacyna oraz inne związki z grupy chinolonów nazywane są inhibitorami gyrazy, ze względu na hamowanie enzymów bakteryjnych odpowiedzialnych za prawidłowe ukształtowanie DNA bakterii.
Lewofloksacyna wiąże się w miejscu docelowym z enzymami: gyrazą DNA (topoizomerazą II) oraz topoizomerazą IV, które odpowiadają za replikację DNA bakterii, rozwijanie oraz zwijanie DNA w odpowiednią strukturę niezbędną do prawidłowego funkcjonowania drobnoustroju.
Działanie lewofloksacyny powoduje nieodwracalne zahamowanie aktywności enzymów, uniemożliwiając wytworzenie nowego materiału genetycznego oraz namnożenie nowych komórek bakterii. W efekcie DNA ulega zaburzeniu, co prowadzi do śmierci komórki bakteryjnej.
Bakterie jako organizmy żywe często wytwarzają mechanizmy oporności, ułatwiające im obronę przed szkodliwymi dla nich związkami. W przypadku inhibitorów gyrazy zmieniają one geny kodujące miejsce docelowe enzymu, utrudniając przyłączenie się do niego lewofloksacyny oraz wytwarzają pompę, która aktywnie usuwa lek z wnętrza komórki, zmniejszając jego skuteczność.
Lewofloksacyna na jakie bakterie działa?
Lewofloksacyna ze względu na swoją budowę należy do trzeciej generacji chinolonów, cechujących się szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Wrażliwe są na nią bakterie:
- Gram-dodatnie:
- Streptococcus grupy A, B, C i G,
- Streptococcus pyogenes (bakteria wywołująca anginę),
- Streptococcus pneumoniae (dwoinka zapalenia płuc),
- Enterococcus faecalis,
- Staphylococcus aureus wrażliwy na metycylinę (gronkowiec złocisty, zakażenia skórne),
- Staphylococcus epidermidis (gronkowiec skórny);
- Gram-ujemne:
- Haemofilus influenzae (zakażenie układu oddechowego),
- Escherichia coli (zakażenie dróg moczowych),
- Klebsiella pneumoniae (zapalenie płuc),
- Proteus vulgaris,
- Legionella pneumophila (zapalenie płuc),
- Pseudomonas aeruginosa (pałeczka ropy błękitnej, zapalenie płuc, zapalenie skóry);
- beztlenowe
- Clostridium perfringens,
- Prevotella melaninogenica;
- atypowe
- Chlamydiophila pneumoniae (zapalenie płuc),
- Mycoplasma pneumoniae (zapalenie płuc).
Na co jest antybiotyk lewofloksacyna? Wskazania do stosowania
Lewofloksacynę stosuje się przede wszystkim w powikłanych i niepowikłanych zakażeniach układu moczowego oraz odmiedniczkowym zapaleniu nerek.
Innymi wskazaniami do stosowania leku są:
- bakteryjne zapalnie gruczołu krokowego (prostaty),
- płucna postać wąglika,
- zakażenie skóry i tkanek miękkich,
- zakażenie układu oddechowego m.in. zapalenie płuc i oskrzeli, zapalenie zatok.
Kiedy lewofloksacyna jest antybiotykiem pierwszego wyboru?
Lewofloksacyne jako lek pierwszego wyboru stosuje się w powikłanych zakażeniach układu moczowego, odmiedniczkowym zapaleniu nerek, przewlekłym bakteryjnym zapaleniu gruczołu krokowego (prostaty), a także w leczeniu oraz zapobieganiu płucnej postaci wąglika.
W innych zakażeniach bakteryjnych lewofloksacyna powinna być stosowana dopiero wtedy, gdy inne zalecane w leczeniu początkowym antybiotyki lub chemioterapeutyki nie przyniosły oczekiwanych efektów terapeutycznych.
Dawkowanie lewofloksacyny
Lewofloksacyna podawana doustnie jest prawie całkowicie wchłaniana z przewodu pokarmowego i w niewielkim stopniu wiąże się z białkami osocza. Dzięki temu większość leku przenika do surowicy i tkanek osiągając wysokie stężenie, niezbędne do zwalczenia bakterii wywołujących zakażenie.
Zazwyczaj lewofloksacyna stosowana jest raz na dobę w dawce 500 mg lub mniejszej. W niektórych przypadkach, np. poszpitalnym zapaleniu płuc czy powikłanych zakażeniach skóry, konieczne może być stosowanie dawki 500 mg dwa razy na dobę.
💊 Probiotyk do antybiotyku: czy i jak brać? Czym jest probiotyk?
Ile dni brać lewofloksacynę?
Czas stosowania lewofloksacyny uzależniony jest od rodzaju zakażenia. Może on wynosić od 3 dni (np. niepowikłane zapalenie pęcherza) do nawet 8 tygodni (płucna postać wąglika). Najczęściej jednak czas leczenia trwa od 7 do 14 dni.
Z czym nie łączyć lewofloksacyny?
Lewofloksacyny nie należy łączyć z niektórymi lekami, które mogą zmieniać jej wchłanianie, biodostępność lub nasilać ryzyko działań niepożądanych. Są to:
- sole żelaza, cynku, leki zobojętniające kwas żołądkowy zawierające sole magnezu i glinu, dydanozyna – zmniejszają wchłanianie lewofloksacyny wpływając na końcowe stężenie leku we krwi,
- kortykosteroidy – zwiększają ryzyko zapalenia ścięgien oraz ich zerwania,
- teofilina, fenbufen lub niesteroidowe leki przeciwzapalne – mogą znacznie obniżać próg drgawkowy,
- sukralfat – jednoczesne stosowanie zmniejsza biodostępność lewofloksacyny; należy zachować odstęp w przyjmowaniu obu leków,
- probenecyd i cymetydyna – ograniczają wydalanie lewofloksacyny przez nerki.
Lewofloksacyna może również wpływać na działanie innych leków, m.in.: cyklosporyny, antagonistów witaminy K oraz produktów leczniczych wydłużających odstęp QT.
Przeciwwskazania do stosowania lewofloksacyny
Lewofloksacyny nie należy stosować u dzieci i młodzieży, a także kobiet w ciąży i karmiących piersią. Dodatkowymi przeciwwskazaniami do przyjmowania leku jest nadwrażliwość na lewofloksacynę lub inne pochodne chinolonów, zapalenie ścięgna związane z wcześniejszym przyjmowaniem fluorochinolonów, a także występująca padaczka.
Lewofloksacyna u dzieci i młodzieży – dlaczego nie można stosować?
Nie należy stosować lewofloksacyny u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych. Lek może prowadzić do uszkodzenia chrząstek stawowych, co jest szczególnie niebezpieczne w okresie intensywnego wzrostu, kiedy to kształtuje się układ mięśniowo-szkieletowy, a chrząstki odgrywają kluczową rolę w jego prawidłowym funkcjonowaniu.
Stosowanie lewofloksacyny u osób poniżej 18. roku życia, zaleca się tylko w szczególnych przypadkach, kiedy inne metody leczenie okazały się nieskuteczne.
Lewofloksacyna a ciąża i karmienie piersią
U kobiet w ciąży oraz karmiących piersią nie zaleca się stosowania lewofloksacyny ze względu na brak wystarczających danych potwierdzający jej bezpieczeństwo u dziecka.
Lewofloksacyna może przenikać przez łożysko do płodu, a także do mleka matki karmiącej. Dostający się do organizmu dziecka lek może niekorzystnie wpływać na rozwój chrząstki, a tym samym zaburzać prawidłowe kształtowanie układu szkieletowego.
Działania niepożądane lewofloksacyny
Najczęściej występujące działania niepożądane związane z przyjmowaniem lewofloksacyny to:
- bóle i zawroty głowy,
- senność,
- biegunka,
- bóle brzucha,
- nudności i wymioty,
- wysypka, świąd skóry, pokrzywka,
- ból stawów i mięśni,
- zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
Rzadziej występują: tachykardia, kołatanie serca, drgawki, zaburzenia widzenia, szumy uszne, krwawa biegunka, toksyczna nekroliza naskórka, zapalenie ścięgien, jadłowstręt, splątanie, niepokój czy omamy.
Czy można prowadzić samochód po przyjęciu lewofloksacyny?
Lewofloksacyna może w nieznacznym stopniu wpływać na zdolność prowadzenia samochodu ze względu na możliwe działania niepożądane, takie jak: zawroty głowy, senność, uczucie splątania czy zaburzenia widzenia. Objawy te mogą obniżać koncentrację i uwagę, a także wydłużać czas reakcji.
Z tego względu należy zachować szczególną ostrożność podczas prowadzenia pojazdów, a w przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów zrezygnować z jazdy do czasu ich ustąpienia. Warto również unikać kierowania pojazdem po przyjęciu pierwszej dawki, aby ocenić, jak organizm zareaguje na lek.
Może zainteresować Cię także: Dlaczego mam nawracające zapalenie pęcherza?
