Jak mężczyzna może zarazić się wirusem HPV?
Mężczyzna tak samo jak i kobieta, może zarazić się wirusem HPV podczas kontaktów seksualnych (waginalnych, analnych lub oralnych) z osobą, która jest nosicielem wirusa. Wirus najczęściej rozprzestrzenia się podczas seksu analnego lub waginalnego, ale także poprzez bliski kontakt skóry ze skórą podczas współżycia. Do infekcji HPV może dojść również z powodu zaniedbań higienicznych, np. wyniku używania tego samego ręcznika.
Suplement diety Fertistim dla mężczyzn nie ma właściwości leczniczych. Fertistim dla mężczyzn nie może być stosowany jako substytut zróżnicowanej diety.
Jakie choroby u mężczyzn powoduje wirus HPV?
Większość mężczyzn zakażonych HPV nigdy nie będzie mieć objawów. Infekcja zwykle ustępuje samoistnie (70–80% osób). HPV może jednak powodować brodawki narządów płciowych (kłykciny kończyste, które powstają w przypadku infekcji HPV typu nieonkogennego w tym. HPV 6, 11, 13, 30, 40, 42, 43 i 44)) lub niektóre rodzaje nowotworów (infekcja HPV typu onkogennego w tym HPV 16 i 18):
- rak prącia,
- rak odbytu,
- rak jamy ustnej i gardła, rak tylnej części gardła, w tym nasady języka i migdałków.
Kłykciny kończyste najczęściej mają postać małych, pojedynczych brodawek, a z czasem mogą zlewać się tworząc kalafiorowate struktury powodujące świąd i krwawienia kontaktowe, ale także sączenie i przykry zapach. U mężczyzn lokalizują się one w okolicach moszny, prącia oraz odbytu. Brodawki narządów płciowych mogą powrócić nawet po leczeniu.
Do lekarza warto zgłosić się w przypadku wystąpienia na narządach płciowych, w okolicach odbytu, jamy ustnej lub gardła, niepokojących, nowych zmian w tym:
- narośli,
- brodawek,
- grudek,
- ran.
Do jakiego lekarza powinien zgłosić się mężczyzna w celu wykrycia zakażenia wirusem HPV?
Nie zaleca się rutynowych badań (zwanych również „przesiewowymi”) w kierunku HPV u mężczyzn.
W przypadku wystąpienia niepokojących objawów należy zgłosić się do lekarza pierwszego kontaktu, który następnie może skierować do dermatologa-wenerologa, proktologa czy urologa w zależności od lokalizacji niepokojących zmian i objawów.
Lekarz oprócz oceny klinicznej zmian może przeprowadzić badania, które pomogą w ich identyfikacji, w tym badanie kolposkopowe pozwalające odróżnić subkliniczne zmiany związane z HPV od infekcji lub stanu zapalnego. W wybranych przypadkach konieczne może być wykonanie biopsji i badania histopatologicznego (badanie pod mikroskopem z pobranego fragmentu zmiany).
Wirus HPV a nowotwory
Wirus HPV a rak odbytu i prącia
Rak odbytu występuje pod dwiema postaciami: raka brzegu odbytu i raka kanału odbytu.
W porównaniu z rakiem szyjki macicy, rak odbytu występuje w populacji ogólnej dość rzadko, jednak częstość jego występowania ma tendencję wzrostową zarówno wśród mężczyzn, jak i kobiet (w tempie około 2% rocznie).
W przeciwieństwie do raka szyjki macicy, w którego powstawaniu typ 16 HPV bierze udział w około 50% przypadków, może on prowadzić do ponad 70% przypadków raka odbytu.
Warto wspomnieć, że aż 92% pacjentów z AIDS HIV ma stwierdzoną infekcję wirusem brodawczaka ludzkiego w okolicy odbytu.
Objawy, które najczęściej zgłaszają chorzy z rakiem odbytu to:
- ból w odbycie i/lub promieniujący do pachwin i/lub w dole brzucha,
- bolesne parcie na stolec,
- świąd,
- krwawienie z odbytu,
- zdarza się, że jedynym objawem klinicznym może być niewielka zmiana w kanale odbytu, bez dodatkowych dolegliwości.
Rozpoznanie raka odbytu opiera się na objawach klinicznych, badaniu przedmiotowym i biopsji z oceną histopatologiczną materiału.
Obecnym standardem leczenia nowotworu odbytu jest napromienianie z jednoczesną chemioterapią.
Rak płaskonabłonkowy prącia ma niewielki związek z HPV, podczas gdy nowotwory brodawkowate są silnie związane z infekcją wirusem brodawczaka ludzkiego.
Na początku choroby rak prącia może nie dawać charakterystycznych objawów, występuje pod postacią niewielkiego płaskiego zgrubienia w obrębie napletka lub żołędzi, albo też innej części prącia. Z czasem zmiana stopniowo powiększa się , może towarzyszyć jej owrzodzenie, krwawienie lub pieczenie.
W ramach diagnostyki raka prącia zazwyczaj pobiera się wycinek z guzka i poddaje go badania histopatologicznemu. W przypadku stwierdzenia wyczuwalnych przerzutów w pachwinie bada się także histopatologicznie węzły chłonne.
Podstawowym sposobem leczenia raka prącia jest operacja, polegająca na resekcji zmiany i w razie potrzeby pachwinowych węzłów chłonnych.
Wirus HPV a rak jamy ustnej i gardła
Występowanie nowotworów jamy ustnej i gardła związane jest głównie z nadużywaniem alkoholu i tytoniu, jednak część tych chorób powstaje w związku z zakażeniem wirusem HPV i zachowaniami seksualnymi związanymi z ryzykiem zakażenia HPV.
Nowotwory te zwykle występują w części ustnej gardła, zwłaszcza w migdałkach. Ich częstość wzrasta w populacji ogólnej w przeciwieństwie do nowotworów jamy ustnej, związanych z tytoniem i alkoholem, których częstość występowania spada.
Do objawów nowotworu gardła zalicza się między innymi:
- zmianę brzmienia głosu,
- chrypkę,
- trudności w połykaniu pokarmów i płynów,
- kaszel,
- problemy z oddychaniem,
- uczucie przeszkody w gardle,
- bóle ucha i gardła,
- obecność wyczuwalnego guza na szyi,
- krwawienia z nosa.
Podobnie, jak w przypadku innych nowotworów, podstawą do postawienia diagnozy jest dokładny wywiad, badanie przedmiotowe i badanie histopatologiczne zmiany (z biopsji) oraz badania obrazowe. Leczenia nowotworów gardła opiera się (w zależności od umiejscowienia guza) na leczeniu chirurgicznym, radioterapii, uzupełniającej chemioterapii i leczeniu celowanym.
Dowiedz się więcej: Wirus HPV – Czy to już rak?
Jak leczy się infekcję HPV u mężczyzn?
Nie ma specyficznego leczenia infekcji HPV, ale istnieją metody leczenia chorób, które rozwijają się w wyniku zakażenia wirusem.
Brodawki narządów płciowych mogą być usuwane za pomocą farmakoterapii, ale także mechanicznie (wyłyżeczkowanie) oraz za pomocą laseroterapii i krioterapii.
Nowotwory wywoływane przez HPV, gdy zostaną wcześnie wykryte, mają korzystny odsetek wyleczeń.
Profilaktyka zakażeniem wirusa HPV u mężczyzn
Najskuteczniejszy rodzaj profilaktyki przeciwko HPV to szczepionka, która jest skuteczna i bezpieczna.
Szczepionka wielowalentna pomaga w ochronie przed brodawkami płciowymi i niektórymi nowotworami wywołanymi przez HPV.
Tak samo, jak w przypadku kobiet, szczepienie jest najskuteczniejsze, gdy wykonane jest u młodych chłopców przed rozpoczęciem współżycia.
Na polskim rynku dostępne są 3 szczepionki przeciwko HPV:
- Cervarix – 2-walentna przeciwko 2 onkogennym typom wirusa (HPV 16 i HPV 18)
- Gardasil – 4-walentna przeciwko 4 onkogennym i nieonkogennym typom wirusa (HPV 6, HPV 11, HPV 16, HPV 18) odpowiedzialnym za zmiany przednowotworowe oraz brodawki płciowe (kłykciny kończyste)
- Gardasil 9 – 9-walentna przeciwko 7 onkogennym typom HPV (HPV 16, 18, 31, 33, 45, 52, 58) oraz 2 typom nieonkogennym odpowiedzialnym za powstawaniem brodawek płciowych (HPV 6, HPV 11)
Ponadto rodzajem ochrony przed zakażeniem HPV (do zakażenia może wystarczyć kontakt z zakażoną skórą/błoną śluzową, prezerwatywa nie chroni więc w 100% przed zakażeniem) jest używanie prezerwatyw, dbanie o higieniczne używanie ręczników i innych przedmiotów np. gąbek czy pumeksu.
Może zainteresować Cię także: Szczepionka przeciwko wirusowi HPV – szczepić czy nie szczepić?
